شناسه خبر : 1582 لینک کوتاه

سرمایه‌گذاران کم‌صبر

تامین مالی کسب‌وکار

در رکوردی جدید سال گذشته ۶۵۰ هزار شرکت در بریتانیا تاسیس شدند. لندن به ویژه پر از بنگاه‌های نوپاست اما تامین سرمایه لازم برای رشد درازمدت بنگاه‌ها به خوبی صورت نمی‌گیرد.

در رکوردی جدید سال گذشته 650 هزار شرکت در بریتانیا تاسیس شدند. لندن به ویژه پر از بنگاه‌های نوپاست اما تامین سرمایه لازم برای رشد درازمدت بنگاه‌ها به خوبی صورت نمی‌گیرد. شرکت‌های دارای رشد سریع اشتغال زیادی ایجاد می‌کنند اما تعداد اندکی از این شرکت‌های نوپا می‌توانند به رشد خود ادامه دهند و به شرکت‌های بزرگ تبدیل شوند.
خزانه‌داری بریتانیا در حال بازبینی و بررسی موضوع کمبود سرمایه «صبور» است. هدف اصلی خزانه‌داری آن است که تامین مالی درازمدت را برای بنگاه‌های نوآور و روبه رشدی که قصد بزرگ شدن دارند تضمین کند. آقای سر دامون مافینی رئیس سابق شرکت سرمایه خصوصی پرمیرا (permira) ریاست گروه تخصصی مدیران تامین مالی را بر عهده دارد. آنها به زودی سند مشاوره‌ای را انتشار می‌دهند و انتظار می‌رود تا زمان ارائه بودجه از سوی وزیر خزانه‌داری در پاییز امسال گزارش خود را تکمیل کنند.
شکاف تامین مالی بنگاه‌های هدف بین 5 تا 100 میلیون پوند است. شکافی که به «دره مرگ» شهرت دارد. در این رابطه می‌توان به بخش فناوری اشاره کرد. بخشی که اغلب شرکت‌ها در آن رشد سریعی دارند. سال گذشته بریتانیا دو میلیون پوند در شرکت‌های فناوری سرمایه‌گذاری کرد که البته از سال قبل‌تر آن کمتر بود. این میزان سرمایه‌گذاری با استانداردهای اروپایی مناسب اما در مقایسه با آمریکا اندک است. میزان سرمایه‌گذاری ماجراجویانه در سال گذشته در آمریکا 42 میلیارد دلار بود. در سال 2011 پنج بانک بزرگ در بریتانیا صندوقی با عنوان «صندوق رشد کسب‌وکار» تاسیس کردند که عمدتاً در شرکت‌های روبه رشد سرمایه‌گذاری می‌کند. این صندوق در سال گذشته 400 میلیون پوند در 59 شرکت سرمایه‌گذاری کرد. این امر اندکی به بهبود اوضاع کمک می‌کند اما پاسخگوی تقاضاها نیست.
بنابراین اکثر بنگاه‌های در حال رشد به ویژه در بخش فناوری مجبورند در آن سوی مرزها در جست‌وجوی نقدینگی باشند. طبق گزارش شرکت سرمایه‌گذاری اوکتاپوس در بریتانیا، 60 درصد از تامین مالی سرمایه‌گذاری بالای 10 میلیون پوند با مشارکت یک سرمایه‌گذار آمریکایی انجام می‌شود. بسیاری از این شرکت‌ها به جای تلاش برای جذب سرمایه به یک شرکت بزرگ آمریکایی فروخته می‌شوند. به عنوان مثال سال 2014 شرکت هوش مصنوعی دیپ ‌مایند (Deep Mind) به مبلغ 400 میلیون پوند به گوگل فروخته شد.
علاوه بر این، حتی زمانی که صندوق‌های سرمایه‌های ماجراجویانه بخش بزرگی از منابع را تامین می‌کنند معمولاً برنامه‌ریزی‌ها فقط برای یک دهه است و سال‌های آخر به برنامه‌ریزی برای راهبرد خروج می‌گذرد. این در حالی است که بسیاری از صنایع دارای رشد سریع به ویژه در علوم زیستی به دوره‌های طولانی‌تر سرمایه‌گذاری (تا 30 سال) نیاز دارند.
برنامه بازبینی و بررسی خزانه‌داری صندوق‌های بازنشستگی و بیمه عمر را مد نظر قرار داده است. به ویژه، صندوق‌های بازنشستگی در صندوق‌های سرمایه ماجراجویانه مشارکت دارند اما از گذشته آنها از سرمایه‌گذاری در شرکت‌های پرمخاطره دوری می‌کردند و ترجیح می‌دادند به اوراق قرضه و بنگاه‌های مطمئن روی آورند. جرج آزبورن وزیر سابق دارایی تلاش می‌کرد صندوق‌های بازنشستگی را تشویق کند تا به سرمایه‌گذاری درازمدت در زیرساختارها بپردازند. اکنون می‌توان آنها را ترغیب کرد که سرمایه‌گذاری بیشتری در شرکت‌های دارای رشد سریع انجام دهند.
صندوق‌های بازنشستگی کانادا وضعیت حسرت‌برانگیزی دارند. بریتانیا حداقل 300 صندوق تنها در بخش دولتی خود دارد در حالی که دولت کانادا صندوق‌های بازنشستگی را به تعدادی اندک اما بزرگ محدود کرد تا آنها بتوانند از طریق تجمیع منابع اجرایی و نتایج تحقیقات به سرمایه‌گذاری‌های بزرگ بپردازند. طرح صندوق فرهنگیان آنتاریو یکی از موفق‌‌ترین برنامه‌ها بود. این صندوق دارایی‌هایی را در بریتانیا خریداری کرد که از آن میان می‌توان به شرکت ملی بخت‌آزمایی کاملوت (Camelot) و فرودگاه سیتی در لندن اشاره کرد.
ادموند ترول یکی از مدیران مالی در سیتی راهبرد مشابهی را برای تشکیل تعداد اندکی «ابرصندوق بازنشستگی» توصیه می‌کند. او صندوق بازنشستگی لندن را که مدیریت منابع مالی حدود 50 هزار کارمند کنونی و سابق سیتی را بر عهده دارد متحول کرد. این صندوق با صندوق بازنشستگی ایالت لانکشایر ادغام شد و صندوقی با سرمایه مشترک 10 هزار پوند تشکیل داد. ترول با این استدلال که سرمایه‌گذاری در مسکن و زیرساختارها در آینده سود بیشتری دارد پورتفوهای طلای صندوق را فروخت. گزینه دیگر آن است که به صندوق‌های بازنشستگی اجازه داده شود در تراست‌های سرمایه‌های مخاطره‌پذیر سرمایه‌گذاری کنند. در حال حاضر سرمایه‌گذاران خصوصی این بخش از مالیات معاف هستند اما این معافیت برای سرمایه‌گذاری‌هایی تا پنج میلیون پوند است. کریس هالوت از شرکت اوکتاپوس می‌گوید اگر این محدودیت برداشته شود می‌توان مبالغ عظیم سرمایه‌ای را از سرمایه‌گذاران نهادی جذب کرد. این راهی است که می‌تواند اندکی از وحشت «دره مرگ» بکاهد.
منبع: اکونومیست

دراین پرونده بخوانید ...

دیدگاه تان را بنویسید